www.ddawolanieopomoc.fora.pl www.ddawolanieopomoc.fora.pl
Dorosłe dzieci alkoholików i z rodzin dysfunkcyjnych
www.ddawolanieopomoc.fora.pl
FAQFAQ  SzukajSzukaj  RejestracjaRejestracja  ProfilProfil  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy  GalerieGalerie  Zaloguj się, by sprawdzić wiadomościZaloguj się, by sprawdzić wiadomości  ZalogujZaloguj 

Chcesz schudnąć przed Sylwestrem?
Kup Teraz a 30 dniową dietę otrzymasz za darmo!
Tylko 137 zł TRIZER + indywidualna dieta
Miting DDA na czacie

 
Odpowiedz do tematu    Forum www.ddawolanieopomoc.fora.pl Strona Główna -> NASZ POKOIK
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
sarenka_0
Moderator



Dołączył: 30 Lis 2007
Posty: 607
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 67 razy
Ostrzeżeń: 0/5
Skąd: Bielsko-Biała

PostWysłany: Pią 22:52, 19 Lut 2010    Temat postu: Miting DDA na czacie

Jak stworzyć własną grupę wsparcia?

Najlepiej żeby zainicjowana przez Ciebie grupa liczyła od 7 do 12 osób, lecz jeśli nie można inaczej zacznij z mniejszą ilością. Pamiętaj, że na pierwszym spotkaniu znajdą się ludzie \, którzy przyszli, ponieważ hasło, wokół którego tworzy się Wasza grupa wsparcia (dorosłe dzieci alkoholików, innowacje w środowisku zawodowym, rzucanie palenia), to dla nich ważna sprawa i chcą z tym coś zrobić. Nie traćcie zbyt dużo czasu na dyskutowanie, jak zorganizować następne spotkania, chociaż i to jest ważne. Najlepiej zacząć od podzielenia się Waszymi historiami (czy też tą ich częścią, która dotyczy sprawy konstytuującej grupę), gdyż w ten sposób tworzy się bezpośrednia więź i poczucie przynależności. Macie dużo podobnych problemów. Może będziecie zdziwieni, jak dużo. Niech, więc dzielenie się będzie najważniejszą rzeczą, dla której się spotykacie.

Wypróbujcie następujący program pierwszego spotkania, które nie powinno trwać dłużej niż godzinę.

Zacznijcie punktualnie. Będzie to dla wszystkich zainteresowanych sygnał, że muszą przyjść na czas na następne spotkanie.

Przedstaw się jako osoba, która wyszła z taką inicjatywą, i wyjaśnij, że nie chciałbyś, aby grupa stała się w stałym źródłem wsparcia dla Ciebie i wszystkich tu obecnych.

Podkreśl, że wszystko, co zostanie powiedziane na spotkaniu, musi tutaj pozostać, że o nikim, kogo tu widzicie i niczym, co tu usłyszycie, ni powinno się rozmawiać nigdzie i nigdy. Zaproponuj, żeby obecne osoby przedstawiając się posługiwały się po prostu imionami. (nickami)

Wyjaśnij, że najprawdopodobniej wszystkim tu obecnym pomoże, kiedy nawzajem wysłuchacie, co jest powodem przyłączenia się do grupy, i że każda osoba mogłaby chyba przeznaczyć do pięciu minut na opowiedzenie o tym, co spowodowało, że postanowiła przyjść. Zaznacz, że nikt nie musi mówić tak długo, ale że każdy z Was, gdyby chciał, może mieć tyle czasu. Bądź przygotowana na to, żeby sama zacząć, podając swoje imię i opowiadając krótko własną historię.

Gdy wszyscy chętni podzielili się już opowieścią o sobie, wróć do jednej z tych osób, które nie chciały mówić, kiedy była ich kolej, i delikatnie spytaj, czy nie zrobiłaby tego teraz. Nie naciskaj na nikogo. Niech to będzie absolutnie jasne, że każdy jest miło widziany niezależnie od tego, czy w tej chwili jest gotów mówić o swojej sytuacji, czy nie.

Pomówcie teraz o pewnych regułach, które Twoim zdaniem powinny być przestrzegane w grupie. Osobiście za sensowne uważam następujące. Można przepisać je w paru kopiach i rozdać wszystkim uczestnikom:

Nie radzić. Wszystkie osoby są zaproszone do dzielenia się własnymi doświadczeniami i tym, co pomaga im czuć się lepiej, ale żadna nie powinna radzić innej, co ma robić. Radzenie trzeba delikatnie wytknąć, jeżeli ktoś zacznie dawać upust takiej chęci.

Prowadzenie grupy powinno być rotacyjne. Przejmowane, co tydzień przez inną osobę, która będzie prowadzić kolejne spotkanie. Prowadząca jest odpowiedzialna za rozpoczynanie spotkania o czasie, ustalenie tematu do omawiania, zarezerwowania paru minut pod koniec na sprawy organizacyjne, i za wybór innego prowadzącego na następny tydzień, zanim zakończy spotkanie.

Spotkania powinny trwać określoną ilość czasu. Osobiście proponowałabym godzinę, dwie. Nikt z Was nie nastawia się na rozwiązanie wszystkich swoich problemów w ciągu jednego spotkania i ważne jest, żeby nie próbować tego robić. Spotkania powinny zaczynać się punktualnie i kończyć w zapowiedzianym czasie. (Lepiej, żeby były za krótkie niż za długie. Uczestnicy mogą zdecydować się na ich przedłużenie później, jeżeli będą chcieli).

Miejscem spotkania powinien być raczej neutralny lokal niż czyjeś mieszkanie, jeżeli taka możliwość w ogóle wchodzi w grę. W domu ciągle coś rozprasza uwagę: dzieci, telefony i brak anonimowości uczestników, zwłaszcza gospodyni. Poza tym powinno się unikać roli pani domu. Nie zajmujecie się dostarczaniem sobie nawzajem towarzyskiej rozrywki. Pracujecie razem jako równi partnerzy nad rozwiązaniem Waszego wspólnego problemu. Wiele różnych instytucji, a także kościołów udostępnia nieodpłatnie pomieszczenia na spotkania grupowe w godzinach wieczornych.

Nie powinno być żadnego jedzenia, palenia papierosów ani picia napojów w trakcie spotkania. Wszystko to służy odwróceniu uwagi od tego, czym macie się zajmować, takie rzeczy można udostępnić przed i po spotkaniu, jeżeli Twoja grupa uzna, że to ważne. Nigdy nie podawajcie alkoholu. Zniekształca uczucia i reakcje oraz utrudnia pracę, jaką macie do wykonania.

Unikajcie mówienia o rzeczach zewnętrznych. To bardzo ważne, żeby zdobywać umiejętność koncentrowania się na sobie oraz własnych myślach, uczuciach i zachowaniach, a nie na przyczynach zewnętrznych swoich kłopotów. Nie da się na początku uniknąć tego, żeby trochę o tym mówić, ale każdy z Was, gdy dzieli się swoimi zwierzeniami, powinien starać się ograniczać takie wątki do niezbędnego minimum.

Żaden z Was nie powinien być krytykowany za to, co zrobił albo, czego nie zrobił, zarówno wtedy, gdy jest obecny, jak i wówczas, gdy zwraca się do siebie nawzajem o informacje zwrotne, nie powinno się udzielać ich z własnej chęci. Podobnie jak na radzenie, w grupie wsparcia nie ma miejsca na krytykę.

Trzymajcie się wybranego tematu. Właściwie każdy temat, jaki chciałaby przedstawić prowadząca, jest dobry za wyjątkiem kwestii, związanych z religią, polityką i sprawami z zewnątrz, takimi jak leczenia czy modele terapii. Nie ma miejsca na akademickie dyskusje czy podziały w grupie wsparcia. W Waszym interesie jest własny rozwój, dzielenie się tym, jakie nowe sposoby radzenia sobie ze starymi i problemami udaje się Wam tworzyć. Oto kilka sugestii, co do tematów:

Dlaczego jest mi potrzebna ta grupa

Wina i uraza

Czego najbardziej się boję

Co mi się w sobie podoba najbardziej, a co najmniej

W jaki sposób troszczę się o siebie i zaspokajam swoje potrzeby

Samotność

Jak radzę sobie z depresją

Złość. Jak się obchodzę ze złością u siebie i u innych

Moje kontakty z ważnymi osobami

Jak sądzę, co ludzie myślą o mnie

Analizowanie swoich motywów

Moje zobowiązania wobec siebie samej/go i wobec innych

Moja duchowość (to nie jest dyskusja o przekonaniach religijnych, lecz o tym, jak każdy z uczestników grupy doświadcza religijnego wymiaru swego życia lub go nie doświadcza)

Jak pozbyć się obwiniania, włącznie z samo obwinianiem

Sztywne schematy w moim życiu

Grupa może zdecydować się, że raz w miesiącu zostaje o kwadrans dłużej, żeby załatwić sprawy organizacyjne lub wprowadzić zmiany w trybie spotkań, przedyskutować, jak sprawdzają się reguły czy jakiekolwiek inne problemy.

Razem przedyskutujcie reguły Waszego funkcjonowania jako grupy.

Zapytaj, czy ktoś byłby gotów poprowadzić grupę w przyszłym tygodniu

Upewnijcie się, gdzie grupa spotyka się w przyszłym tygodniu, i zdecydujcie się na przekąszenie czegoś i napicie się przeznaczyć czas przed spotkaniem czy po nim.

Uzgodnijcie czy trzeba zaprosić więcej osób, żeby się przyłączyły do Waszej grupy, może jeszcze gdzieś o tym ogłosić, czy też obecne osoby mogłyby przyprowadzić inne.

Zakończcie spotkanie stojąc chwilę w milczeniu w kręgu, trzymając się za ręce z zamkniętymi oczami.

Ostatnia uwaga na temat wspomnianych reguł: dyskrecja, zmiana prowadzących, nie krytykowanie, nie radzenie, nie dyskutowanie na kontrowersyjne tematy czy kwestie "spoza", nie prowadzenie akademickich dyskusji itd. Wszystko to jest niezwykle ważne dla harmonii i spójności grupy. Nie łamcie tych zasad, żeby przypodobać się jakiemuś uczestnikowi. To co jest dobre dla grupy, musi być zawsze na pierwszym miejscu.

Mając to wszystko w pamięci, dysponujesz podstawowymi narzędziami, żeby zacząć grupę dla dorosłych dzieci alkoholików, osób nieszczęśliwie rozwiedzionych, rodziców chcących inaczej wychowywać swoje dzieci czy innowatorów w środowisku zawodowym. Nawet się nie spodziewasz, jak wiele sił i energii mogą Ci dawać te zwykłe godzinne spotkania, poświęcone dzieleniu się osobistymi sprawami.
Powodzenia!


Post został pochwalony 0 razy

Ostatnio zmieniony przez sarenka_0 dnia Pią 23:52, 26 Lut 2010, w całości zmieniany 7 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Autor Wiadomość
sarenka_0
Moderator



Dołączył: 30 Lis 2007
Posty: 607
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 67 razy
Ostrzeżeń: 0/5
Skąd: Bielsko-Biała

PostWysłany: Sob 0:33, 27 Lut 2010    Temat postu: Re: Miting DDA na czacie

Rozpoczęcie mitingu

Mam na imię ……… jestem DDA Witam wszystkich przybyłych na dzisiejszy miting.

Po tym powitaniu odmawiamy modlitwę o pogodę ducha.

Boże użycz mi pogody ducha, abym godził się z tym czego nie mogę zmienić, odwagi abym zmieniał to, co mogę zmienić i mądrości abym odróżniał jedno od drugiego. Niech sie dzieje wola twoja Panie a nie moja

Dalej miting prowadzi prowadzący przedstawiając się:

- Na imię mam…………jestem DDA i jestem prowadzącym dzisiejsze spotkanie.

Pytania do uczestników spotkania

Czy jest ktoś po raz pierwszy na mitingu i indyfikuje sie z problemami DDA ?

Jeśli ktoś się zgłasza - prowadzący udziela krótkiej informacji o Wspólnocie:

Informujemy nowicjusza, że w dniu dzisiejszym ma prawo do zabierania głosu poza kolejnością, mówienia nie na temat i zadawania pytań. Zaznaczamy przy tym,że jest to tylko jeden jedyny raz i warto z tego skorzystać.

Zasady obowiązujące na mitingu

Arrow Prosimy osoby uczestniczace w mitingu o zamknięcie innych pokoi, nie rozmawianie na privie, gg, skype, by to nam nie rozpraszalo uwagi.
Arrow Każdy, kto chce zabrać głos na mitingu, sygnalizuje to poprzez napisanie "ja".
Arrow Każdy mówi tylko o własnych doświadczeniach, poglądach i przemyśleniach, nie teoretyzuje, nie krytykuje i nie ocenia wypowiedzi innych, a także nie używa słów my, wy, oni itp.
Arrow Nie należy przerywać wypowiedzi innym, zadawać w jej trakcie pytań, wypowiadać komentarze.
Arrow W DDA nie udziela się rad, a więc twoja wypowiedź może ujawniać tylko własne doświadczenia, przeżycia i zachowania w sytuacjach podobnych do przedstawionych przez innych uczestników mitingu.
Arrow Wszyscy obecni na mitingu są zobowiązani do zachowania anonimowości osób i zasłyszanych na mitingu spraw i zdarzeń.
JEST TO FUNDAMENTALNA ZASADA DDA/DDD



Nastepnie prowadzący czyta preambułe



Preambuła

Dorosłe Dzieci Alkoholików/Dorosle Dzieci Dysfunkcji są wspólnotą mężczyzn i kobiet, którzy wyrośli w otoczeniu, gdzie miały miejsce uzależnienia lub dysfunkcje. Nikt nie ma prawa ani władzy mówienia drugiemu, co powinien lub musi zrobić, ażeby znaleźć swoją własną drogę do wyzdrowienia. DDA nie jest połączone z żadną sektą, partią, wyznaniem, organizacją lub instytucją, nie angażuje się w żadne publiczne polemiki, nie zajmuje stanowiska w jakichkolwiek sporach. Używamy Dwunastu Kroków i Tradycji przejętych z AA jako podstawy naszego programu Odkrywania-Zdrowienia oraz jako naszego przewodnika do przeżywania jednego dnia w danym czasie.

Prowadzący odczytuje 12 krokow i 12 tradycji

12 KROKÓW DOROSŁYCH DZIECI

1. Przyznaliśmy, że jesteśmy bezsilni wobec skutków uzależnienia - że przestaliśmy kierować własnym życiem.
2. Uwierzyliśmy, że Siła większa od nas samych może poskładać nas w całość.
3. Postanowiliśmy powierzyć naszą wolę i nasze życie opiece Boga, jakkolwiek pojmujemy Boga.
4. Dokonaliśmy gruntownego i odważnego obrachunku moralnego.
5. Wyznaliśmy Bogu, sobie i drugiemu człowiekowi istotę naszych błędów.
6. Staliśmy się całkowicie gotowi do współdziałania z Bogiem, w wyzbyciu się szkodliwych i nieskutecznych zachowań.
7. Zwróciliśmy się do Boga w pokorze, aby usunął nasze braki
8. Sporządziliśmy listę osób, które skrzywdziliśmy i staliśmy się gotowi zadośćuczynić im wszystkim.
9. Zadośćuczyniliśmy osobiście wszystkim, wobec których było to możliwe,
z wyjątkiem tych przypadków, gdy zraniłoby to ich lub innych.
10. Prowadziliśmy nadal obrachunek moralny, na bieżąco przyznając się do popełnionych błędów.
11. Poprzez modlitwę i medytację dążyliśmy do coraz doskonalszej więzi z Bogiem, jakkolwiek pojmujemy Boga, prosząc jedynie o poznanie Jego woli wobec nas oraz
o siłę do jej spełnienia.
12. Przebudzeni duchowo w rezultacie tych Kroków staraliśmy się nieść to posłanie innym potrzebującym i stosować te zasady we wszystkich naszych poczynaniach.


12 TRADYCJI

1. Nasze wspólne dobro powinno być dla nas najważniejsze; wyzdrowienie każdego
z nas zależy bowiem od naszej jedności.
2. Jedynym i najważniejszym autorytetem w naszej Wspólnocie jest miłujący Bóg, jakkolwiek może się on wyrażać w sumieniu każdej grupy. Nasi przewodnicy
są jedynie zaufanymi sługami, oni nami nie rządzą.
3. Jedynym warunkiem przynależności do DDA jest identyfikowanie się
z problemem.
4. Każda grupa powinna być niezależna we wszystkich sprawach, z wyjątkiem tych, które dotyczą innych grup lub DDA jako całości.
5. Każda grupa ma jeden glówny cel: nieść posłanie DDA, którzy jeszcze cierpią.
6. Grupa DDA nigdy nie powinna popierać, finansować ani użyczać nazwy
DDA żadnym pokrewnym ośrodkom, ani jakimkolwiek przedsiębiorstwom,
ażeby problemy finansowe, majątkowe lub sprawy ambicjonalne nie odrywały
nas od głównego celu.
7. Każda grupa DDA powinna być samowystarczalna i nie powinna przyjmować dotacji z zewnątrz.
8. Działalność we Wspólnocie powinna na zawsze zostać honorowa; dopuszcza się jednak zatrudnianie niezbędnych pracowników w służbach DDA.
9. DDA nie powinno nigdy stać się organizacją; dopuszcza się jednak tworzenie służb
i komisji bezpośrednio odpowiedzialnych wobec tych, którym służą.
10. DDA nie zajmują stanowiska wobec problemów spoza ich Wspólnoty, ażeby imię DDA nigdy nie zostało uwikłane w publiczne polemiki.
11. Nasze oddziaływanie na zewnątrz opiera się na przyciąganiu, a nie na reklamowaniu; musimy zawsze zachować osobista anonimowość wobec prasy, radia i filmu.
12. Anonimowość stanowi duchową podstawę wszystkich naszych Tradycji, przypominając nam zawsze o pierwszeństwie zasad przed osobistymi ambicjami.

Dzielenie się doświadczeniem i nadzieją

Po odczytaniu tekstów początkowych prowadzący pyta:
Czy jest na mitingu ktoś, kto ma jakiś problem lub radość, którym chciałby się podzielić lub omówić na mityngu? (Jeżeli tak, to przedstawia go i omawia w pierwszej kolejności).
Czy ktoś z obecnych chciałby zaproponować dodatkowy temat mitingu? (Jeśli nie, prowadzący przystępuje do ustalonego wcześniej przez grupę tematu lub podaje temat przygotowany przez siebie).
Wskazane jest, aby wypowiedzi wiązać z programem i tradycjami, tam szukać wskazówek i rozwiązań,
a także, aby zabierali głos wszyscy uczestnicy spotkania.

Sugeruje się także pomitingowe spotkania uczestników dla przyjacielskiej wymiany w luźnej dyskusji odczuć i poglądów.


Zakończenia mitingu

Na zakonczenie mozemy odczytac jeden z ponizszych tekstów np DESIDERATE

DESIDERATA

Krocz spokojnie wśród zgiełku i pośpiechu - pamiętaj, jaki pokój może być w ciszy. Tak dalece, jak to możliwe, nie wyrzekając się siebie, bądź w dobrych stosunkach z innymi ludźmi. Prawdę swą głoś spokojnie i jasno, słuchaj też tego, co mówią inni, nawet głupcy i ignoranci, oni też mają swoją opowieść. Jeśli porównujesz się z innymi, możesz stać się próżny lub zgorzkniały, albowiem zawsze będą lepsi i gorsi od Ciebie. Ciesz się zarówno swoimi osiągnięciami jak i planami.
Wykonuj z sercem swą pracę, jakkolwiek by była skromna. Jest ona trwałą wartością w zmiennych kolejach losu. Zachowaj ostrożność w swych przedsięwzięciach - świat bowiem pełen jest oszustwa. Lecz niech Ci to nie przesłania prawdziwej cnoty, wielu ludzi dąży do wzniosłych ideałów i wszędzie życie pełne jest heroizmu.
Bądź sobą, a zwłaszcza nie zwalczaj uczuć: nie bądź cyniczny wobec miłości, albowiem w obliczu wszelkiej oschłości i rozczarowań jest ona wieczna jak trawa. Przyjmuj pogodnie to, co lata niosą, bez goryczy wyrzekając się przymiotów młodości. Rozwijaj siłę ducha, by w nagłym nieszczęściu mogła być tarczą dla Ciebie. Lecz nie dręcz się tworami wyobraźni. Wiele obaw rodzi się ze znużenia i samotności. Obok zdrowej dyscypliny bądź łagodny dla siebie.
Jesteś dzieckiem wszechświata, nie mniej niż gwiazdy i drzewa masz prawo być tutaj i czy Ci to jest dla Ciebie jasne czy nie, nie wątp, że wszechświat jest taki, jaki być powinien.
Tak więc bądź w pokoju z Bogiem, cokolwiek myślisz o jego istnieniu i czymkolwiek się zajmujesz i jakiekolwiek są Twoje pragnienia: w zgiełku ulicznym, w zamęcie życia zachowaj pokój ze swą duszą. Z całym swym zakłamaniem, znojem i rozwianymi marzeniami ciągle jeszcze ten świat jest piękny. Bądź uważny, staraj się być szczęśliwy.


Lub:

Obietnice DDA

Arrow Odkryjemy naszą prawdziwą tożsamość, kochając i akceptując siebie.
Arrow Nasza samoocena znacznie się poprawi, gdyż zaaprobujemy siebie w życiu codziennym.
Arrow Opuści nas strach przed ludźmi mającymi nad nami władzę lub przewagę, a także potrzeba "przypodobywania się" innym.
Arrow Wzrośnie w nas zdolność do dzielenia intymności.
Arrow Gdy przezwyciężymy w sobie problem opuszczenia w dzieciństwie, odzyskamy siłę ducha i charakteru, a równocześnie staniemy się bardziej tolerancyjni wobec ludzkich słabości.
Arrow Uzyskamy poczucie stabilizacji, spokoju i bezpieczeństwa.
Arrow Nauczymy się radości życia i zabawy.
Arrow Będziemy wybierać i kochać ludzi, którzy potrafią kochać i być odpowiedzialnymi.
Arrow Będzie nam łatwiej ustanawiać dla siebie zdrowe granice.
Arrow Opuści nas obawa przed porażką i sukcesem, gdyż zaczniemy intuicyjnie dokonywać zdrowych wyborów.
Arrow Z pomocą naszej grupy DDA, stopniowo uwolnimy się od naszych dysfunkcyjnych zachowań.
Arrow Stopniowo, z pomocą naszej Siły Wyższej nauczymy się oczekiwania wszystkiego tego co najlepsze, jak również otrzymywania tego.

Zamierzamy poznać nową wolność i nowe szczęście. Nie zapomnimy przeszłości, ani nie chcemy zatrzasnąć za nią drzwi. Zrozumiemy słowa "pogoda ducha" i zaznamy spokoju umysłu. Niezależnie od tego, jak trudne były nasze problemy, ujrzymy, że nasze doświadczenia mogą pomóc innym. Zniknie uczucie bezużyteczności i goryczy. Pozbędziemy się egoizmu i staniemy się życzliwi wobec ludzi. Przestaniemy być zagubieni. Cała nasza postawa i pogląd na życie ulegną zmianie. Opuści nas strach przed ludźmi i obawa o byt materialny. Będziemy intuicyjnie wiedzieć, jak postępować w sytuacjach, w których dotychczas nie potrafiliśmy sobie radzić. Nagle zauważymy, że Bóg czyni dla nas to, czego nie byliśmy w stanie dla siebie zrobić.

lub

Prawa DDA

Arrow Mam prawo do wszystkich dobrych chwil, za którymi tęskniłem przez te wszystkie lata, a których nigdy nie dostałam.
Arrow Mam prawo do radości w tym życiu - tu i teraz; nie tylko do chwilowego, euforycznego uniesienia, ale do czegoś bardziej trwałego.
Arrow Mam prawo odprężać się i bawić - nie używając alkoholu, narkotyków i innych 'stymulatorów'.
Arrow Mam prawo aktywnie dążyć do ludzi, miejsc i sytuacji, które pomagają mi osiągnąć dobre życie.
Arrow Mam prawo powiedzieć o tym, gdy czuję, że coś nie jest dla mnie bezpieczne lub gdy nie jestem na coś gotowy.
Arrow Mam prawo nie brać udziału ani w aktywnym, ani w biernym zachowaniu rodziców, rodzeństwa czy innych osób, robiących ze mnie 'wariata'.
Arrow Mam prawo do podejmowania ryzyka w granicach rozsądku i do eksperymentowania z nowymi sposobami zachowań.
Arrow Mam prawo zmieniać moje nastawienie, moją strategię i mój sposób myślenia.
Arrow Mam prawo do popełniania pomyłek i do niespełniania własnych oczekiwań.
Arrow Mam prawo opuścić towarzystwo osób, które świadomie lub przez nieuwagę tłamszą mnie, wpędzają w poczucie winy czy upokarzają. Dotyczy to również mojego rodzica alkoholika, rodzica niealkoholika i każdego członka rodziny.
Arrow Mam prawo położyć kres obcowaniu z ludźmi, którzy powodują, że czuję się poniżany lub upokarzany.
Arrow Mam prawo czuć to, co czuję.
Arrow Mam prawo ufać swoim uczuciom, sądom, wrażeniom i intuicji.
Arrow Mam prawo, jako integralna osoba, rozwijać się duchowo, umysłowo, mentalnie i emocjonalnie.
Arrow Mam prawo wyrażać wszystkie swoje uczucia w sposób niedestrukcyjny, w bezpiecznym miejscu i czasie.
Mam prawo do takiego czasu, jaki jest mi potrzebny, abym, dzięki eksperymentom z tymi nowymi ideami, mógł wprowadzić zmiany w swoim życiu.
Arrow Mam prawo do selekcjonowania tego, co otrzymałem od rodziców - do przyjęcia tych rzeczy, które dają się zaakceptować i do odrzucenia wszystkiego, co dla mnie jest nie do zaakceptowania.
Arrow Mam prawo do życia zdrowego pod względem psychicznym i duchowym, nawet jeśli będzie ono częściowo lub w całości odbiegać od filozofii przekazanej mi przez rodziców.
Arrow Mam prawo do znalezienia mojego miejsca w świecie.
Arrow Mam prawo korzystać z powyższych praw - żyć w taki sposób, w jaki ja sam chcę i nie czekać aż mój rodzic wydobrzeje, będzie szczęśliwy, zwróci się o pomoc lub przyzna, że sam ma problem.

Zamierzamy poznać nową wolność i nowe szczęście. Nie zapomnimy przeszłości, ani nie chcemy zatrzasnąć za nią drzwi. Zrozumiemy słowa "pogoda ducha" i zaznamy spokoju umysłu. Niezależnie od tego, jak trudne były nasze problemy, ujrzymy, że nasze doświadczenia mogą pomóc innym. Zniknie uczucie bezużyteczności i goryczy. Pozbędziemy się egoizmu i staniemy się życzliwi wobec ludzi. Przestaniemy być zagubieni. Cała nasza postawa i pogląd na życie ulegną zmianie. Opuści nas strach przed ludźmi i obawa o byt materialny. Będziemy intuicyjnie wiedzieć, jak postępować w sytuacjach, w których dotychczas nie potrafiliśmy sobie radzić. Nagle zauważymy, że Bóg czyni dla nas to, czego nie byliśmy w stanie dla siebie zrobić.


lub

Certyfikat Prawa do Zabawy

Tym certyfikatem zaświadcza się, że

--------------------------------------------------------------- jest dożywotnim, pełnoprawnym członkiem Wspólnoty Dorosłych Dzieci i jest na zawsze uprawniony(a) do:

Spacerów w deszczu, skakania przez kałuże, zbierania tęcz, wąchania kwiatów, puszczania baniek mydlanych, zatrzymywania się wzdłuż drogi, budowania zamków z piasku, oglądania zachodów słońca, księżyca i gwiazd, mówienia wszystkim "cześć", chodzenia boso, przeżywania przygód, śpiewania w łazience, bycia wesołym w głębi serca, czytania książek dla dzieci, niemądrych zachowań, kąpania się w pianie, trzymania się za ręce, tańczenia, obejmowania i całowania, śmiechu i płaczu dla zdrowia.

Wędrowania po okolicy, odczuwania lęku, smutku, złości i szczęścia, porzucenia zmartwień, poczucia winy i wstydu. Mówienia "tak", mówienia "nie", wypowiadania czarodziejskich słów, zadawania masy pytań, jazdy na rowerze, rysowania i malowania, widzenia inaczej, przewracania się i powstawania, rozmów ze zwierzętami, spoglądania w niebo.

Ufania światu, późnego wstawania, wspinania się na drzewa, drzemki, nic nie robienia, marzeń na jawie, posiadania zabawek, walki na poduszki, poznawania rzeczy nowych, zapału do wszystkiego, błazenady, radości z istnienia swojego ciała, słuchania muzyki, odkrywania działania rzeczy, tworzenia nowych reguł, opowiadania historyjek.

Zbawiania świata, przyjaźni z innymi dziećmi z sąsiedztwa, oraz czynienia cokolwiek jeszcze, co daje więcej: szczęścia, poczucia niezwykłości, odprężenia, kontaktów z innymi, zdrowia, radości, miłości, zdolności do bycia twórczym, przyjemności, obfitości, wysokiej samooceny, odwagi, zrównoważenia, spontaniczności, wzruszenia, piękna, spokoju i energii życiowej; zarówno wyżej wymienionemu(ej), jak też pozostałym istotom ludzkim na tej planecie.

Co więcej, wyżej wymieniony(a), jest niniejszym oficjalnie uprawniony(a) do częstego odwiedzania: wesołych miasteczek, plaż, łąk, szczytów gór, basenów, lasów, boisk, leśnych polan, wakacyjnych obozowisk, przyjęć urodzinowych, cyrków, ciastkarni, lodziarni, teatrów, akwariów, muzeów, planetariów, sklepów z zabawkami i innych miejsc, gdzie dzieci małe i duże przychodzą się bawić.

Oraz - jest usilnie proszony(a), żeby nigdy nie zapominać motta Wspólnoty Dorosłych Dzieci:

"Nigdy nie jest za późno,
aby mieć szczęśliwe dzieciństwo"

lub


AFIRMACJE

Nie muszę już kontrolować innych

Szanuję siebie

Mam pokój z samym sobą

Potrafię się bawić

Mogą zaufać moim myślom i uczuciom

Ufam ludziom

Pewnie podejmuję decyzje

Pozwalam Bogu, aby dziś wkroczył w moje życie

Wierzę w pokój ducha, jaki daje mój Bóg

Jestem cichy i spokojny

Mogę zmierzyć się z moim strachem i postarać się go przemóc

Nie daję prezentów na elastycznej gumce (obdarowując nie owijam nicią pajęczą)

Jestem niezależny

Nie osądzam innych

Uczę się jak wyrażać moja miłość

Wyrażam uczucia

Wybieram mądrze

Jestem dla siebie życzliwy i cierpliwy

Jestem ważną osobą

Zaczynam określać sobie granice

Kieruję nad swoim życiem

Wybaczam sobie i tym, którzy mnie skrzywdzili

Jestem swoim przyjacielem

Potrafię cieszyć się wypoczynkiem bez poczucia winy i niepokoju

Potrafię wyrazić swój gniew otwarcie, szczerze i właściwie

Otwieram swoje serce na dziecko, które mieszka we mnie

Bez trudu radzę sobie z krytyką

Wszystko, co negatywne, dziś pozostawię za sobą

Dziś spoglądam na swoje dzieciństwo bez wstydu

Dziś ufam sobie

Dziś jestem nową osobą


Post został pochwalony 0 razy

Ostatnio zmieniony przez sarenka_0 dnia Sob 22:32, 06 Mar 2010, w całości zmieniany 5 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Autor Wiadomość
sarenka_0
Moderator



Dołączył: 30 Lis 2007
Posty: 607
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 67 razy
Ostrzeżeń: 0/5
Skąd: Bielsko-Biała

PostWysłany: Sob 1:26, 27 Lut 2010    Temat postu: Re: Miting DDA na czacie

lub

Tylko dzisiej

-Tylko dzisiaj postaram się przeżyć ten jeden dzień i nie będę próbował rozwiązać od razu wszystkich moich życiowych problemów.

-Mogę w ciągu tych 12 godzin robić coś, co przeraziłoby mnie, gdybym musiał zajmować się tym przez resztę życia.

-Tylko dzisiaj będę szczęśliwy. Wygląda na to, że Abraham Lincoln miał rację mówiąc: "Większość ludzi jest o tyle szczęśliwa, o ile tak sobie postanowi"

-Tylko dzisiaj dostosuję się do okoliczności zamiast próbować dostosować je do moich potrzeb. Przyjmę to, co mi da los.

-Tylko dzisiaj będę zgodny, będę wyglądał tak dobrze, jak tylko potrafię.

-Tylko dzisiaj będę mówił niskim głosem, będę zachowywał się uprzejmie.

-Tylko dzisiaj nie będę krytykował, nikogo oskarżał, nikogo ustawiał.

-Tylko dzisiaj będę miał program. Być może nie będę się stosował do wszystkich jego zasad, ale będę go miał.

-Tylko dzisiaj ochronię siebie przed dwiema chorobami: pośpiechem i niezdecydowaniem.

-Tylko dzisiaj znajdę dla siebie spokojne pół godziny, aby się zrelaksować. W tym czasie spróbuję się przyjrzeć mojemu życiu z lepszej perspektywy.

-Tylko dzisiaj nie będę się bał. Będę cieszył się tym, co jest piękne, wierząc, że jeśli dam coś od siebie światu, to to samo od niego dostanę.



lub

DROGOWSKAZY




Traktuj innych tak, jak sam chciałbyś być traktowany

Nie sięgaj po "to", nawet gdy czujesz, że zaraz się rozsypiesz.

Nie poddawaj się, a zdarzy się cud.

Wiara wypędza strach

Wiara bez pracy jest martwa

Udawaj, że się udaje, aż się uda.

Chodź na spotkanie wcześnie i chodź na jedno za drugim.

Bóg przemawia przez ludzi.

Bóg nie zamyka jednych drzwi nie otwierając Ci innych.

Wdzięczność - oto postawa!

Robić coś na "pół gwizdka", to jak nic nie robić.

Kto się śmieje. ten przetrwa.

Pokora nie oznacza mniej myśleć o sobie,
pokora to myśleć o sobie, jako kimś mniejszym.

Jeżeli nie masz siły, pożycz ode mnie.

Obłęd znaczy robić wciąż to samo, a oczekiwać innego wyniku.

Niełatwo jest znaleźć w sobie szczęście, niemożliwością jest znaleźć je gdzieś indziej

Możesz spoglądać w przeszłość, ale się w nią nie wpatruj. Nie komplikuj.

Włóż ręce do kieszenie i daj szanse nowemu. Pozwól sobie i pozwól Bogu.

Nie wszystko, z czym się zmierzymy, da się zmienić, ale nic nie da się zmienić, zanim się z tym nie zmierzymy

Postęp, nie doskonałość. Zdrowienie to podróż, a nie cel podróży

Żywić urazę, to jak pozwolić komuś za darmo zamieszkać w swojej głowie.

Pogoda ducha nie sprawi, że nie ma burzy, to spokój wśród burzy.

Trzeźwość nie jest dla tych, którzy jej potrzebują,
jest dla tych, którzy jej chcą.

Krok 1,2 i 3: Ja nie mogę, Bóg może. Chyba Mu pozwolę.

Strach przed bólem jest gorszy niż sam ból.

Jeżeli nie zaakceptuję moich zalet, moje wady zmiażdżą mnie.

Będziemy Cię kochać, aż sam się nauczysz kochać siebie.

Jesteśmy tylko tak chorzy, jak chore są nasze tajemnice.

Nie jesteśmy istotami ludzkimi dzielącymi doświadczenie duchowe... jesteśmy istotami duchowymi dzielącymi doświadczenie człowieczeństwa.

A jeśli nie ma Boga? Wierz i tak.

Jeśli siedzisz w tym po uszy, trzymaj język za zębami.

Jeżeli posługujemy się ludźmi, nie mamy z nimi relacji, my bierzemy jeńców i przetrzymujemy zakładników.

Niepokój nie zatrzyma nieszczęścia, ale zatrzyma radość.


Sprawy organizacyjne

Wybieramy prowadzacego i witajacego na nastepny miting

Zakanczamy Modlitwą o pogode ducha

Boże użycz mi pogody ducha, abym godził się z tym czego nie mogę zmienić, odwagi abym zmieniał to, co mogę zmienić i mądrości abym odróżniał jedno od drugiego. Niech sie dzieje wola twoja Panie a nie moja


Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu    Forum www.ddawolanieopomoc.fora.pl Strona Główna -> NASZ POKOIK Wszystkie czasy w strefie EET (Europa)
Strona 1 z 1

 
Skocz do:  
Możesz pisać nowe tematy
Możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
fora.pl - załóż własne forum dyskusyjne za darmo
Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group

Arthur Theme
Regulamin